Elshout, H. van (2003). Het socratische en de regels: wanneer is een gesprek socratisch en wanneer niet? In J. Delnoij & W. Van Dalen (red.), Het Socratisch Gesprek. Budel: Damon.
Delnoij, J. & W. Van Dalen (red.), Het Socratisch Gesprek. Budel: Damon.
Kessels, J., E. Broers, en P. Mostert (2003). Vrije ruimte - filosoferen in organisaties. Amsterdam: Boom
Kessels, J. (1997) Socrates op de markt. Filosofie in bedrijf. Amsterdam: Boom.
Schwab filosofie, Huib Schwab filosoof
Het Nieuwe Trivium, filosoferen in organisaties
Dries Boele, filosofie van de levenskunst
Het Socratisch Gesprek is gebaseerd op de werkwijze van Socrates,
de beroemde filosoof en leermeester die wij kennen uit de dialogen
van Plato. Socrates beweerde zelf niets te weten, maar ondergroef
de stellingen van zijn gesprekpartners als zij wel beweerden wat men
met concepten als bijvoorbeeld gerechtigheid bedoelt. Het Socratische
ideaal is dat men door het op de juiste wijze stellen van vragen dichter
bij de essentie van de waarheid en onze waarden komt.
In een Socratisch Gesprek gaat het om het uitdiepen van een gezamenlijke
onderzoeksvraag aan de hand van een voorbeeld dat ingebracht is door
een van de deelnemers. De Socratisch gespreksleider bewaakt strikt
de procedure en de voortgang van het onderzoeksproces, maar mengt
zich niet inhoudelijk in het gesprek.