Scenariomethode is een didactisch instrument om gestructureerd gezamenlijk onderzoek te doen naar mogelijke toekomsten.
De Scenariomethode werd ontwikkeld door militaire strategen en door Shell om met meerdere mogelijke toekomsten rekening te houden. De Scenariomethode is omgezet in een didactische werkvorm door Huib Schwab en het Digitale Universiteit project Leren met toekomstscenario's onder leiding van Karim Benammar en Marco Snoek.
De Scenariomethode wordt ingezet in het onderwijs als didactisch instrument waarbij de methode als middel dient. Studenten leren een relevante omgeving in kaart te brengen, onderzoeksmethoden te kiezen en toe te passen, historisch onderzoek te doen, te denken buiten de vaste kaders, samen te werken met andere studenten en ontdekken dat meerdere toekomsten mogelijk zijn. Ook worden studenten aangezet om maatschappelijke ontwikkelingen te herkennen die relevant zijn en om de complexiteit van systemen en de onderlinge afhankelijkheid tussen de systemen te onderkennen.
De Scenariomethode is een heel flexibele werkvorm en kun je gebruiken in de volgende situatie
In groepen van 8 tot 50 deelnemers.
In een middagsessie, in een aantal dagdelen, of als onderwijsmodule van 3 tot 15 ECTS.